Λυσσομανάς μέσα μου σαν αέρας στεριανός, θυμωμένος.
Λίγο πως κάνεις να ξαποστάσεις και αρχινάς πάλι το ξέφρενο «φρου φρου».
Περνάς μέσα από την ύλη του μυαλού,
σφαίρα του εχθρού που σημαδεύει στον σταυρό.
Περνάς την καρδιά
καυτό μολύβι στο στέρνο.
Βαριά η ανάσα.
Περνάς μέσα στα όνειρα,
ξετρυπώνοντας την αλήθεια όπως ο κότσυφας την αυγή με τη γλυκιά κραυγή του.
Περνάς μέσα από τον χρόνο και αφήνεις την ύπαρξή σου δίχως το απτό.
Απαλλαγμένο τώρα το σώμα από τη βαρύτητα,
στριφογυρίζει στα σκοτεινά σοκάκια του νου
και αναζητά τη φλόγα της μακρινής Αίτνας και τις αντικρινής Θηρασιάς.
Περνάς τα χείλια σου στα δικά μου χείλη
και η καρδιά χτυπά δυνατά και επίμονα.
Χτυπά δυνατά και επίμονα.
Χτυπά δυνατά και επίμονα, ώσπου να σπάσει στην τρεμάμενη ανάσα,
να τρανταχτεί σαν τόξο το κορμί πριν ανατείλει ο κύκνος σου
από το γλυκό ταξίδι της αβύσσου,
να σπαρταρίσει το σώμα, σπονδή στη Αφροδίτη,
και η ομορφιά σου να επιστρέψει.
Μια νέα θεά που μονάχα εγώ θα προσκυνώ και μερικά θαλασσοπούλια,
που τυχαία βρέθηκαν στον δρόμο σου κι από τότε σε ακολουθούν
ωσάν οι “ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΣΠΑΘΙΟΥ”.
Περνάς το σώμα σου φορώντας την άφθαρτη πανοπλία του βασιλιά Δαρείου
και σπινθηρίζει κάθε σου κύτταρο πίσω από το σμιλευμένο σίδερο,
αστράφτεις μαζί με το γυαλιστερό ατσάλι
και γίνεσαι απόκοσμη αντανάκλαση ενός μακρινού κόσμου,
που εδώ δεν έχει αντικρίσει ποτέ ανθρώπου βλέμμα.
Να, ίσως κάπως έτσι θα φτιάχνονται τα ποιήματα
με λιωμένο μέταλλο…
δυο τρεις ακτίνες ήλιου…
μιαν αντανάκλαση του φεγγαριού στη θάλασσα…
και το είδωλό σου στον καθρέπτη μιας λευκής καμάρας,
που ίσα ίσα χώρα το σιδερένιο κρεβάτι και μια κανάτα νερό.
Που ίσα ίσα χώρα ένα λυχνάρι να φωτίζει την περίμετρο του προσώπου σου
όταν αναδύεται από την ευδαιμονία στον κήπο της Εδέμ.
Άνοιξε αέρα το θαλασσινό παντζούρι
να μπει η αύρα και ο έρωτας του Αυγούστου που στοιβάζεται πάνω στα βότσαλα,
αιώνες τώρα.
Είμαι ακόμα πίσω από την ξύλινη πόρτα και περιμένω να ακούσω το «κλακ»
που θα κάνει το κουρασμένο μάνταλο
και περιμένω το τρίξιμο στο ξύλινο πάτωμα
όταν θα περνάς σαν αερικό ανάμεσα σε χαραμάδες και φεγγίτες.